Mijn koe heeft de waterpokken

In de zomervakantie heb ik een schrijfdansworkshop gegeven bij een zomerschool in Den Haag.

Het thema was dieren en we hadden het vooral over de koe. Ik had een mooi boek gevonden over een koe die iets bijzonders wilde en dus een ei legde. Ik vertelde het verhaal bij het boek en de kinderen zaten geboeid te luisteren. Was het nu echt een ei van een koe of hadden de kippen hier toch iets mee te maken gehad… ‘Dat kan toch niet, een koe kan geen ei leggen’ zei een meisje. ‘Tuurlijk wel,’ antwoordde een jongen terwijl hij uit enthousiasme half opstond van zijn stoel. ‘Dat ei is echt wel van de koe,’ zei hij met een glinstering in zijn ogen. Een leuke discussie kwam op gang, ik vind het geweldig om met kinderen zo in gesprek te gaan.

Een creatieve koe

Daarna hebben we de koe getekend op schrijfdansmuziek met bij elke vorm andere muziek. Voor het grote lijf van de koe liet ik muziek horen die ‘vierkant’ klinkt, denk daarbij aan marsmuziek. Voor de vlekken was er zachte, rustige muziek, waar je goed vloeiende lijnen mee kunt maken. Bij het maken van de grassprietjes hebben we lekker hard op de tafel getikt. Daarna hebben de kinderen bij de koe nog getekend wat ze zelf wilden.

Zo stimuleer ik creativiteit in een les, zowel in denken met de discussie over het ei als met het tekenen. De muziek en het tekenen maakt iets wakker bij kinderen. Vierkanten tekenen geeft kracht en de juiste muziek erbij versterkt dit. Van het tekenen van de vloeiende lijnen worden kinderen rustig en met het tikken op de tafel kunnen zij zich juist uitleven!

Een goed gesprek

En vaak heb ik tijdens een groepsles ook gesprekjes met kinderen alleen. Deze keer was een gesprek met een meisje, die de buik van haar koe rood gekrast had, me het meeste bij gebleven. ‘Wow’, was mijn spontane reactie, toen ik de tekening zag. Het was een krachtige tekening. ‘Mijn koe is ziek,’ zei ze. ‘Dat zie ik,’ zei ik, ‘wat heeft de koe?’ ‘De koe heeft de waterpokken, zei ze en ze keek me met grote ogen aan. ‘Wat vervelend voor de koe.’ ‘Ik had zelf ook de waterpokken,’ zei ze. Ik kon aan haar merken dat dat haar bezig hield. We hebben er nog even over gepraat en ik zag dat dat haar goed deed.

Zo kunnen tekeningen een aanleiding zijn voor een gesprek. Zeker in een grotere groep zou ik dit gesprekje niet gehad hebben met dit meisje dat de rest van de les niet zoveel zei.

Unieke tekeningen

De kunst is om goed te letten op details in een tekening die opvallen, die een tekening uniek maken. Op die manier kun je extra aandacht geven aan wat er speelt bij een kind, waarover ze anders niet uit zichzelf zouden vertellen. Soms kan dan verder alleen luisteren al veel betekenen voor een kind.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *